مشکلات ارتوپدی پای کودکان

مشکلات ارتوپدی پای کودکان

صافی پا، پروناسیون بیش از حدف کایروداکتیلیسم و … مشکلاتی هستند که می توانند هر کودکی را تحت تاثیر قرار دهند.

بیماری های ارتوپدی دو نوع هستند:
مادرزادی
اکتسابی
اما هر دو مورد مزمن هستند. انحراف ممکن است در رشد کودک وجودداشته باشد و درصورتی که شاهد چنین نشانه ای در پای کودک باشیم بایستی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

ارتوپدی اطفال: شرح مشکلات پا
ما قصد داریم مشکلات پای کودکان را با شایع ترین آنها یعنی صافی کف پا شروع کنیم. فهمیدن اینکه آیا کودک شما دقیقا به این بیماری مبتلا است یا خیر، فقط در کودکان ۵-۶ ساله امکان پذیر است. با رشد طبیعی سیستم اسکلتی عضلانی، قوس کف پا شکل لازم را برای عملکرد صحیح بدست می آورد.

تعریف بیماری بسیار ساده است: کافی است فقط با پاهای خیس روی زمین خشک بایستید، درصورتی که کف پا به طور کامل اثر خود را بر سطح صاف بگذارد نشان می دهد که کف پا صاف است.

عوامل موثر در ایجاد صافی کف پا عبارتنداز:
وراثت
کفش اشتباه
بار زیاد روی پاها
انعطاف پذیری بیش از حد مفاصل
راشیتیسم (کمبود کلسیم در مفاصل)
فلج عضلات پا و ساق پا
اغلب والدین توجه زیادی به این بیماری نمی کنند، زیرا از بیرون چندان قابل توجه نیتس و در نگاه اول تاثیر منفی بر سلامت کودک نمی گذارد. اما بایستی به این مساله نگاه جدی داشته باشید، زیرا کف پای صاف عملکرد صحیح پا را مختل می کند. مفصل ساق پا و مفصل ران در طول حرکت بیشترین آسیب را می بینند که می تواند منجر به آرتروز شود. اغلب اوقات صافی کف پا باعث ایجاد ظاهر اسکولیوز می شود، بنابراین پیشگیری و درمان یک پیش نیاز برای کودکان مبتلا به چنین بیماری است. که می تواند انواع مختلفی داشته باشد:
بافت نرم، قابل درمان اما با تلاس زیاد
استخوان، نادر است و عملا به درمان پاسخ نمی دهد

انحراف پاها
تعریف بیماری ساده است: با چشم غیر مسلح دیده می شود، رد پا در وضعیت غیر طبیعی قرار دارد ( به سمت داخل یا خارج چرخیده است) حرکت مفصل مچ پا نیز شکسته می شود. در طول راه رفتن، تمام عوامل منفی مربع می شوند.
همچنین ممکن استانحراف پاها یا انگشتان به داخل و خارج و یا پهلو وجود داشته باشد یا حتی راه رفتن روی انگشتان نیز مشاهده می شود.

در بیشتر موارد، به محض اینکه کودک شروع به حرکت با اعتماد به نفس بیشتری می کند، چنین مشکلاتی رخ می دهد. مشکلات بسیار رایج با انگشت شصت مرتبط است. می تواند به سمت داخل و خارج منحرف شود، به سادگی پیچ خورده باشد. اما چنین بیماری هایی معمولا همراه با رشد کودک از بین می روند. با این حال اگر تا سن ۳ سالگی تغییری ایجاد نشود به احتمال زیاد دلیل مربوط به موارد ذیل است:
رشد اسکلت
تغییر شکل استخوان ها
ضعف عضلانی
پیشگیری و درمان

ماساژ و ژیمناستیک به شکل گیری پای راست کمک می کند. ساده ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که زمانی که می توانید با پای برهنه روی ماسه یا چمن راه بروید، این کار به رشد طبیعی پاهای کودک کمک می کند. در مورد ماساژ نیز یک متخصص با تجربه می تواند طبق قوانین پزشکی به راحتی یک ماساژ پیشگیرانه مفید روزانه در خانه برای کودک به شما آموزش دهد.

به محض اینکه احساس کردید کودک با اطمینان راه می رود، روی تمرین های درمانی زمان بیشتری بگذارید:
به کودک بیاموزید روی پاشنه پا، روی انگشتان پا روی قوس های بیرونی و داخلی پا راه برود.

کف پای کودک را روی چوب کوچک مثلا یک مداد یا خودکار بغلتانید. همچنین یک توپ پلاستیکی و ماساژ روی یک تشک مناسب برای کف پا و ساق پا می تواند مفید باشد.ماساژ های هدایت شده، آب درمانی می تواند به تقویت ماهیچه های پای کودک کمک شایانی داشته باشد. با افزودن نمک به آب حمام کودک استخوان و ماهیچه پای کودک را تقویت کنید.

هنگامی که کودک یادگرفت که با پاهای خود به طور کامل راه برود، باید کفش های راحت و ایمن برای او انتخاب کنید. کفش کودک باید از مواد طبیعی ساخته شود، زیره کشسان اما لغزنده نداشته باشد. کفش هایی برای کودک تهیه کنید که فضای کافی برای انگشتان پادر آن فراهم باشد. از لحاظ ظاهری کناره های مستحکم و قابل اعتمادداشته باشد. همچنین پشتی مناسبی برای پاشنه پا داشته باشد.
فاصله بین بلندترین انگشت کودک و پنجه کفش باید حداقل ۱۸ میلی متر باشد. همچنین مهم است که به طور دوره ای پاهای کودک را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که پای کودک در کفش خشک و تمیز هستند. نوزادان ۲ برابر بیشتر از بزرگسالان عرق می کنند، بنابراین جوراب ها فقط باید از مواد قابل تنفس وجاذب ساخته شوند.

همانطور که کودک بزرگ می شود، دوچرخه سواری، طنابزدن و سایر ورزش های حرکت را به او آموزش دهید این کار به رشد کامل سیستم اسکلتی عضلانی کودک و سبک زندگی او کمک می کند.

در رفتگی مادرزادی لگن:
در رفتگی لگن معمولا به هنگام تولد رخ نمی‌دهد بلکه از ۷ ماهگی در دوران بارداری رخ می‌دهد که به دلیل وجود فیبرون رحمی یا چند قلویی رخ می‌دهد.
در رفتگی مادرزادی لگن به عنوان یک بیماری در ابتدای تولد با انجام غربالگری در بیمارستان‌ها به موقع شناسایی و
با بستن کمربند‌های مخصوص درمان می‌شود و در صورت نیاز با عمل جراحی بهبود می‌یابد.

پا چنبری (کلاب فوت):
این بیماری شایع ترین بیماری مادرزادی پا است به گونه‌ای است که پای نوزاد به داخل منحرف و قوسی شکل است.
شیوع آن در پسران دو برابر دختران است. در نیمی از موارد بصورت دو طرفه دیده می شود.

علت ایجاد آن ناشناخته است.
در یک چهارم بیماران یک سابقه خانوادگی از این بیماری وجود دارد.
اگر شما یا همسرتان یا یکی از فرزندانتان این عارضه را دارد احتمال اینکه فرزند بعدی شما دچار این مشکل شود بین ۵-۳ درصد است.
بچه هایی که کلاب فوت دارند احتمال اینکه مشکلات دیگری در مفصل ران داشته باشند وجود دارد؛
پس مفصل ران این بچه ها باید با دقت بیشتری به توسط پزشک معاینه شود.
شدت بیماری هر اندازه باشد معمولا درمان با روش های غیر جراحی شروع می شود.
پزشک معالج پای بچه را با مانورهای بخصوصی و در وضعیت های خاصی گچ گیری می کند.
اصلاح پا با این روش معمولاٌ بین ۳-۲ ماه طول می کشد.

احتمال عود مجدد این بیماری زیاد است.
پس برای جلوگیری از عود، وقتی شکل پا اصلاح شد بچه باید به مدت دو سال بریس مخصوصی را در شب بپوشد.
در حدود ۵ درصد بیماران روش ذکر شده برای درمان کافی نیست و لازم است عمل جراحی انجام گیرد.

روی پنجه راه رفتن
راه رفتن روی پنجه در میان کودکان نوپا که در حال یادگیری راه رفتن، به ویژه در سال دوم زندگی هستند، معمول است.
این گرایش اغلب در سن ۳ سالگی از بین می‌رود، ولیدر بعضی از کودکان ادامه می‌یابد.
راه رفتن روی پنجه به صورت گاه به گاه نباید موجب نگرانی باشد،
اما کودکانی که تقریبا همواره روی انگشتانشان راه می‌روند و این عادت را بعد از ۳ سالگی نیز ادامه می‌دهند، باید به پزشک مراجعه کنند.
روی پنجه راه رفتن مداوم در کودکان بزرگتر یا بر روی یک پا ممکن است به سایر مشکلات :
مانند فلج مغزی، اختلالات ضعف عضلانی، اوتیسم یا سایر مشکلات عصبی مرتبط باشد.

 

ناهنجاری‌های زانو:
زانوی پرانتزی
اغلب کودکان در سنین قبل از ۲ سالگی زانویشان پرانتزی است اما جای نگرانی وجود ندارد و طبیعی است.
افرادی که بیشتر از ۲ سال دارند و مبتلا به زانوی پرانتزی هستند باید توسط پزشک معاینه شوند؛
تا علت زمینه‌ای که باعث دچار شدن آنها به این بیماری شده پیدا شود و تحت درمان پزشک متخصص قرار بگیرند.
ابتلا به نرمی استخوان، وجود اشکالات در نحوه نشستن، بیماری‌های صفحه رشد در کودک، ابتلای مادر به بیماری‌های ویروسی و یا آسیب‌های وارد شده به جنین در ۳ ماهگی می‌تواند باعث ناهنجاری‌هایی در اندام‌های کودک شود.

در حال حاضر نوزادان پس از تولد توسط پزشک مورد بررسی و معاینه قرار می‌گیرند تا دچار مشکلات ارتوپدی نباشند.
به صورت کلی به والدین توصیه می‌شود با مشاهده کوچک‌ترین مشکل در اندام کودکانشان به پزشک متخصص مراجعه کنند.
درمان این عارضه در سنین پایین با استفاده از کفش طبی امکان پذیر است اما در سنین بالا ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد.
با توجه به اینکه سائیدگی زانو در افراد مبتلا به زانوی پرانتزی بیشتر از دیگران است،
به این افراد توصیه می‌شود از چاقی و اضافه وزن جلوگیری کنند ،
و اگر دچار نرمی استخوان نیز هستند باید ابتدا برای درمان بیماری‌شان اقدام شود.

در رفتگی مادرزادی زانو

یک بیماری نادر است که در آن یک یا هر دو زانوی نوزاد امتداد طبیعی را ندارد.
درمان اکثر بچه ها با استفاده از روش های غیر جراحی موفقیت آمیز است.
درمان معمولا بصورت گچ گیری کل اندام تحتانی است ،
و سپس پزشک هر ۲-۱ هفته گچ را عوض کرده و زاویه زانو را به حالت طبیعی نزدیکتر می کند.
بعد از اینکه زاویه مفصل زانو به ۹۰ درجه رسید گچ ۴-۲ هفته دیگر هم می ماند،
و سپس بیمار باید به مدت ۶-۴ هفته از بریس زانو استفاده کند ،
و بعد از آن به مدت ۶-۴ هفته دیگر هم از بریس فقط در شب استفاده می کند.
گاهی اوقات ممکن است بعد از درمان به علت ضعیف بودن رباط های اطراف زانو، مفصل قدری ناپایدار باشد.
ولی این ناپایداری معمولا مشکلی برای بچه بوجود نخواهد آورد و می تواند به خوبی در فعالیت های ورزشی شرکت کند.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *